Getuigenissen

  • Clara - studente

    Als kotstudente sinds twee jaar, was ik me bewust van het feit dat ik over twee grote eigen kamers beschikte, waartussen ik wekelijks switchte. Twee bedden, twee thuizen. En dat terwijl je overal in de straten daklozen tegenkomt en iets verder buiten de stad mensen zonder huis in centra worden opgevangen. Het lijkt absurd dat zoiets (...)
  • Up Together, ons verhaal

    Het project Up Together van JRS Belgium liep van 2015 tot 2018. Het wilde mensen die werden vrijgelaten uit de gesloten centra, een plek geven om te herstellen en te reflecteren over hun toekomst. Voor de vele vrijwilligers die meehielpen (gastgezinnen, begeleiders,…) is het een herinnering voor het leven. Katrien en haar dochter Clara (...)
  • Corona-isolement

    Ik krijg talloze e-mails, chatberichten en videocalls. Mensen in de supermarkt lijken gehaast. Haast angstig. Als ik buiten kom, lopen mensen in een boog om elkaar heen. In mijn hoofd raast alles nog door. Ondertussen poogt JRS om zijn werk te blijven doen. Terwijl de leden van het team alles ook langzaam verwerken in hun eigen leven. Voor de (...)
  • Een maand lang bezoeker

    Bastiaan van Rooijen kreeg in de maand juli een intensief bad in de ervaringen van JRS Belgium. Hij ging in drie weken zes keer naar een gesloten centrum. Ik ga met hem in gesprek over wat hij onthouden heeft en over de plaats van zijn opleiding als jezuïet daarin. We hebben daarbij niet alleen oog voor de onterende omstandigheden die het (...)
  • ‘Ik ben vreemdeling met de vreemdelingen’

    JRS Portugal bouwde in Porto een heel aparte werking uit. De medewerkers bieden niet alleen sociale ondersteuning in het gesloten centrum. Ze hebben hun kantoren binnen het centrum, organiseren acti-viteiten en coördineren de bezoeken van andere ngo’s. Ze werken naast de vreemdelingenpolitie en de privébewakingsfirma. Ook JRS Portugal werkt met (...)